วันจันทร์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2569

Hip Adductor Injury

Hip Adductor Injury

1. Overview

Adductor injury เป็นสาเหตุสำคัญของ sports-related groin pain โดยเฉพาะกีฬาที่มี sprint, acceleration/deceleration, cutting, kicking และ forced hip abduction เช่น football, futsal, hockey และ basketball กล้ามเนื้อที่บาดเจ็บบ่อยที่สุดคือ adductor longus.

กลุ่ม hip adductors ได้แก่ adductor longus/brevis/magnus, gracilis และ pectineus โดยหน้าที่นอกจาก hip adduction แล้วยังช่วยควบคุม rotation/flexion/extension และมีบทบาทสำคัญต่อ pelvic และ medial knee stability ขณะ single-leg stance.

2. Classification

ตามตำแหน่ง

  • muscular
  • musculotendinous
  • tendinous
  • insertional/enthesis
  • tendon/bony avulsion
  • proximal injury อาจเกี่ยวข้องกับ pyramidalis–anterior pubic ligament–adductor longus complex (PLAC)

ตามความรุนแรง

Grade

ลักษณะ

1

fiber tear เล็กน้อย → pain แต่ strength/ROM ลดน้อยหรือไม่ลด

2

partial tear จำนวนมาก → pain + swelling + ↓ROM/strength แต่ยังไม่สูญเสีย function ทั้งหมด

3

complete disruption/avulsion → loss of function

อายุช่วยบอก pattern: skeletally mature adult มักเป็น muscular/myotendinous injury; อายุ >35 ปีพบ tendinous injury มากขึ้น ส่วน adolescent ที่ physis ยังเปิดต้องคิดถึง apophyseal/bony avulsion.

3. Mechanism & Risk factors

กลไกสำคัญคือ sudden powerful contraction ขณะที่ adductor กำลัง lengthening (eccentric load) เช่น rapid change of direction, sprint, kicking, landing หรือ forced hip abduction

Risk factors ที่สำคัญ:

  • adductor weakness
  • previous adductor injury
  • ↓ hip abduction/rotation mobility
  • adductor–abductor strength imbalance
  • poor conditioning / fatigue / inadequate warm-up
  • leg-length discrepancy หรือ abnormal biomechanics
  • อายุเพิ่มขึ้น
  • ยาบางกลุ่ม เช่น glucocorticoid, fluoroquinolone, statin

โดยเฉพาะ adductor strength ต่ำ เป็นปัจจัยที่มีข้อมูลสนับสนุนค่อนข้างสำคัญ.

4. Clinical diagnosis

Acute strain

ลักษณะ classic คือ

groin/medial thigh pain + focal adductor tenderness + pain with resisted hip adduction

  • Grade 1: tenderness แต่ไม่มี palpable defect/bruising, resisted adduction เจ็บแต่แรงลดเพียงเล็กน้อย
  • Grade 2–3: มักจำ mechanism ได้ชัด ต้องหยุดเล่นทันที, antalgic/severely impaired gait, bruising ± palpable defect, adduction และ straight-leg raise อ่อนแรงชัด
  • Proximal avulsion: อาจได้ยิน/รู้สึก “pop”, proximal bruising, pubic ramus tenderness, palpable defect และ distal retracted muscle

Chronic tendinopathy: ค่อยๆ เป็นหลายสัปดาห์–เดือน ไม่มี acute event ชัด เจ็บช่วงเริ่มวิ่ง/หลัง exercise และกำเริบด้วย sprint, cutting, acceleration/deceleration

Examination ที่ควรเน้น

ตรวจทั้ง hip/groin ไม่ใช่เฉพาะ adductor:

  • gait
  • focal tenderness ตั้งแต่ pubic origin → muscle → distal tendon
  • palpable defect/retraction
  • passive adductor stretch
  • resisted hip adduction / adductor squeeze
  • straight-leg adduction
  • hip ROM/FADIR (Flexion, Adduction, and Internal Rotation)
  • abdominal resisted sit-up
  • iliopsoas
  • pubic symphysis
  • inguinal canal
  • abdomen/GU/back หาก diagnosis ไม่ชัด

5. Imaging

ไม่จำเป็นต้อง imaging ทุกราย — uncomplicated adductor strain มักวินิจฉัยจาก Hx + PE ได้.

Ultrasound

  • useful bedside/clinic modality
  • ระบุตำแหน่งและ extent ของ muscle/tendon injury
  • ดู hematoma, fiber disruption, complete tear/retraction
  • ใช้ติดตาม healing ได้

Plain pelvic X-ray ควรพิจารณาเมื่อ:

  • pubic symphysis/ramus bony tenderness
  • adolescent + suspected avulsion
  • สงสัย concomitant hip/bony pathology

MRI ไม่ใช่ first-line routine แต่เหมาะเมื่อ:

  • suspected avulsion
  • complex/multiple-structure injury
  • recovery ไม่เป็นไปตามคาด
  • recurrent/chronic groin pain ที่ diagnosis ยังไม่ชัด
  • ต้องการ precise grading
  • ต้อง exclude stress fracture, labral injury, AVN, osteomyelitis หรือ malignancy

6. Important Differential Diagnosis

Groin pain ไม่ควรเหมารวมเป็น adductor strain โดยเฉพาะถ้าไม่มี clear injury mechanism

Musculotendinous

  • athletic pubalgia / sports hernia
  • rectus/lower abdominal strain
  • iliopsoas pathology
  • osteitis pubis

Sports hernia มักเป็น insidious groin pain, ดีขึ้นหลัง warm-up แล้วกลับมาเมื่อ fatigue และเจ็บมากขึ้นกับ Valsalva/sit-up; adductor มักไม่ focal tender.

Bone

  • pelvic/femoral-neck stress fracture
  • avulsion fracture
  • apophysitis

Stress fracture มัก weight-bearing/hopping pain เด่น แต่ adductor palpation/resisted adduction ไม่ค่อยกระตุ้นอาการ.

Hip joint

  • FAI
  • labral tear
  • OA/chondral lesion

FADIR-provoked pain โดยไม่มี adductor tenderness/weakness ชวนคิด intra-articular pathology.

นอกจากนี้ต้องคิดถึง inguinal hernia, obturator neuropathy, lumbar radiculopathy, SI pathology, GU/abdominal/pelvic infection และ tumor ตามบริบท. Persistent non-exertional pain โดยไม่มี trauma และไม่สัมพันธ์กับ provocative maneuvers ควรพิจารณา imaging เพื่อ exclude tumor/other pathology.

เด็กอายุ 2–15 ปี + groin pain + antalgic gait โดยเฉพาะมีไข้ = red flag ต้องรีบ exclude septic arthritis, SCFE, Legg-Calvé-Perthes/AVN และควรพิจารณา orthopedic consultation.

7. Treatment

หลักสำคัญ = rehabilitation มากกว่าการ immobilize

ช่วงแรกใช้ relative rest หลีกเลี่ยง activity ที่กระตุ้น pain จากนั้น progressive loading

Rehabilitation หลักประกอบด้วย:

1.       Isometric exercise ช่วงแรกเพื่อ pain control

2.       progressive strengthening

3.       eccentric loading

4.       strengthen adductor + abdominal/core + hip + hamstring

5.       แก้ biomechanics/movement pattern

6.       progression → running → acceleration/deceleration → cutting/turning → plyometrics → sport-specific drills

ระหว่าง exercise ยอมให้ discomfort ระดับประมาณ VAS 3–4/10 ได้ แต่วันรุ่งขึ้นควรไม่มีหรือมี pain เพียงเล็กน้อย; หาก next-day pain ชัดให้ลด load.

Contusion: ice + compression ในระยะแรก, severe injury อาจพัก exercise 48 ชั่วโมงหรือมากกว่าและใช้ crutches ชั่วคราว.

PRP: evidence สำหรับ adductor injury ยังจำกัดและผลการศึกษาไม่สม่ำเสมอ จึงไม่ใช่ routine treatment.

Surgery

rarely required พิจารณาหลักๆ ใน

  • complete avulsion โดยเฉพาะ proximal adductor longus
  • chronic tendinopathy ที่ไม่ตอบสนองต่อ well-designed rehabilitation หลายเดือน

ประมาณ 4% ของ adductor injuries ใน UEFA athletes ที่ต้องผ่าตัด และ systematic review ของ proximal adductor longus avulsion พบว่าทั้ง conservative และ surgery สามารถกลับสู่ระดับกิจกรรมเดิมได้ แต่กลุ่มผ่าตัดใช้เวลากลับเล่นกีฬานานกว่า.

8. Return to sport

ไม่ควรใช้ เวลาอย่างเดียว หรือ MRI grade อย่างเดียว แต่ใช้ criteria-based return

ควรทำได้โดย pain-free:

  • palpation
  • passive stretch
  • isometric/dynamic resisted adduction
  • Copenhagen adductor exercise
  • linear sprint
  • cutting/agility testing
  • sport-specific drills

Criteria-based + sport-specific testing ดูเหมาะสมกว่าการตัดสินจาก initial MRI grading เพียงอย่างเดียว.

เวลาคร่าวๆ

Injury

เริ่มเข้าสู่ return-to-sport phase

Grade 1

10–21 วัน

Grade 2

4–6 สัปดาห์

Grade 3 / avulsion

2–3 เดือนหรือมากกว่า

แต่ variation สูง และ proximal adductor longus insertion tenderness/defect สัมพันธ์กับ recovery ที่นานขึ้น.

9. Prevention

เน้น adductor strengthening โดยเฉพาะ eccentric strengthening ร่วมกับ sport-specific functional training

Copenhagen Adductor exercise เป็นหนึ่งในโปรแกรมสำคัญที่ใช้ทั้ง preseason/in-season เพื่อลด adductor injury.

หลัง return to sport แนะนำ functional groin exercises ต่อเนื่องทุกวันในช่วง 3 เดือนแรก แล้ว reassess เพื่อวางแผน prevention ระยะยาว.

Clinical pearls

Adductor injury = focal adductor tenderness + pain with resisted adduction ± weakness.

Simple Grade 1–2 → clinical Dx → ไม่จำเป็นต้อง MRI → early progressive rehabilitation

Pubic/bony tenderness หรือ adolescent → X-ray ก่อน

Severe weakness + palpable defect/retraction → คิด Grade 3/avulsion → US/MRI ± sports ortho

Chronic/recurrent groin pain หรือไม่ดีขึ้นตาม expected course → อย่ายึด diagnosis เดิม; reassess sports hernia, osteitis pubis, hip pathology, stress fracture และ referred/non-MSK causes

และสำหรับการกลับกีฬา “pain-free function + sport-specific loading” สำคัญกว่า MRI healing appearance.

 

ที่
ป้ายกำกับ:

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

สมัครสมาชิก: ส่งความคิดเห็น (Atom)