วันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2569

Rumination syndrome

Rumination syndrome

นิยาม

Rumination syndrome = disorder of gut–brain interaction ที่มี effortless postprandial regurgitation ของอาหารที่เพิ่งกินเข้าไป “ย้อนขึ้นปาก” หลังมื้ออาหารเกือบทุกมื้อ แล้ว คายทิ้งหรือกลืนกลับ มักถูกวินิจฉัยผิดเป็น GERD หรือ “อาเจียน” ทำให้ช้าในการวินิจฉัย


1) EPIDEMIOLOGY / ASSOCIATIONS

  • พบได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ (รายงาน prevalence โดยประมาณ ~3–6% ในการศึกษาประชากรบางชุด)
  • พบร่วมได้กับ: anxiety, depression, OCD, PTSD, adjustment disorder, ADHD, และ constipation จาก rectal evacuation disorder
  • เคยเชื่อว่าเด่นใน developmental delay แต่หลักฐานโดยรวมไม่สนับสนุนชัด

2) PATHOPHYSIOLOGY (concept สำคัญ)

  • แกนหลักคือ postprandial unperceived abdominal wall activation เพิ่ม intra-abdominal/intragastric pressure
  • เกิดการไหลย้อนของ gastric content เพราะ
    • intra-abdominal pressure + negative intrathoracic pressure permissive gastroesophageal gradient
    • มักมีส่วนของ UES/LES relaxation ร่วม (ไม่ใช่แค่แรงดันช่องท้องอย่างเดียว)
  • HRIM/pH-manometry หลังอาหาร: rumination มักสัมพันธ์กับ gastric pressurization >30 mmHg และ reflux ขึ้น proximal esophagus
  • overlap สูงกับ functional dyspepsia (postprandial fullness/burning/nausea) และมีสมมติฐานเรื่อง duodenal low-grade inflammation กระตุ้น reflex fundic disaccommodation + abdominal wall activation

3) CLINICAL MANIFESTATIONS (จับ pattern ให้ได้)

ลักษณะคลาสสิก

  • เริ่ม เร็ว หลังอาหาร มัก ภายใน ~10 นาที
  • เป็นช่วง ๆ ต่อเนื่อง 1–2 ชั่วโมง หลังมื้อ
  • สิ่งที่ย้อนขึ้นมาเป็น อาหารย่อยบางส่วน รส/ลักษณะยัง “เหมือนอาหารที่กิน”
  • effortless, มักมีความรู้สึกแน่น/กด/แสบร้อนท้องนำมาก่อน และ ดีขึ้นหลัง regurgitation
  • ไม่ค่อยมี nausea เด่น, และ ไม่ถูกนำด้วย retching/heaving
  • ผู้ป่วย “คุมได้ระดับหนึ่ง” (คายหรือกลืนกลับ) และมักหลีกเลี่ยงกินในที่สาธารณะ

อาการร่วม

  • dyspepsia, nausea พบได้
  • weight loss ~20–40% แต่ electrolyte abnormality / dental erosion / malnutrition มัก “ไม่เด่น” ถ้าไม่มี eating disorder ร่วม

4) DIAGNOSIS (Rome IV + limited workup)

เมื่อไรควรสงสัย

  • regurgitation หลังอาหารแบบ effortless + ไม่ retch
  • “refractory GERD” ที่เด่นเรื่อง regurgitation โดยเฉพาะในคนอายุน้อย/ผู้หญิง คิดถึง rumination

Rome IV (แก่น)

  • recurrent/persistent regurgitation ของอาหารที่เพิ่งกิน คาย/เคี้ยวใหม่/กลืนกลับ
  • ไม่ถูกนำด้วย retching
    Supportive features (ช่วยยืนยันแต่ไม่จำเป็น)
  • มักไม่ถูกนำด้วย nausea
  • อาหารยัง recognizable/รสไม่เปรี้ยวขมแบบกรด
  • มักหยุดเมื่อสิ่งที่ย้อนขึ้นมาเริ่มเป็นกรดจัด

ประเมินเบื้องต้น

1.       แยก “vomiting” vs “regurgitation”

o   Regurgitation: effortless, ไม่มี retch, อาจกลืนกลับได้

o   Vomiting: มี retch/heave, มักมี nausea, คุมให้อยู่ในปาก/กลืนกลับไม่ได้

2.       คัดกรอง eating disorder ในเด็ก/วัยรุ่น (สำคัญ)

3.       มักมี “triggering event” ก่อนเริ่มอาการ (บางราย)

Exclude mechanical obstruction (ขั้นต่ำที่ควรทำ)

  • Upper GI endoscopy (มักปกติ; บางรายมี esophagitis)
  • biopsy เพื่อ exclude: eosinophilic gastroenteritis, celiac, H. pylori
  • ถ้ายังไม่ชัด/สงสัยมาก CT/MR enterography

Confirmatory test ที่มีประโยชน์สุด

Postprandial high-resolution impedance pH manometry (HRIM)

  • reflux events ขึ้น proximal esophagus + สัมพันธ์กับ gastric pressure >30 mmHg
  • แบ่ง variant ได้:
    • Primary rumination: pressure rise “นำ” retrograde flow
    • Secondary rumination: pressure rise “ตาม” reflux event
    • Supragastric belch–induced rumination
  • เด็ก: มีข้อเสนอ cutoff >25 mmHg (ข้อมูลยังจำกัด)

หมายเหตุ

  • Gastric emptying study: ไม่จำเป็น (ส่วนใหญ่ปกติ และทำ test ล้มเหลวเพราะ regurgitate ระหว่างตรวจได้)
  • Ambulatory pH-impedance: อาจช่วย (non-acid reflux หลังอาหารมาก) แต่ HRIM ให้ pattern ชัดกว่า

5) DIFFERENTIAL DIAGNOSIS (สั้น ๆ แต่สำคัญ)

  • GERD: มักมีรสเปรี้ยว/ขม, อาจมี nocturnal symptoms, PPI มักช่วย; rumination มักไม่ดีขึ้นด้วย PPI และไม่ใช่ nocturnal
  • Achalasia: เด่นที่ dysphagia; แยกด้วย manometry
  • อื่น ๆ ที่ควรนึกตามบริบท: gastroparesis (มักช้า/อิ่มเร็ว), cyclic vomiting, eating disorder (โดยเฉพาะถ้าควบคุมเพื่อรูปร่าง)

6) MANAGEMENT (แกน: education + diaphragmatic breathing)

แนวทางรวม

มักต้องใช้หลายองค์ประกอบร่วมกัน:

1.       Education + reassurance

2.       ดูแล mood/anxiety comorbidity

3.       Behavior modification โดยเฉพาะ diaphragmatic breathing

4.       ยา (เช่น baclofen) เฉพาะราย refractory

Initial management

1) Education/psychological support

  • อธิบายว่าเป็น “gut–brain interaction” ไม่ใช่ “ตั้งใจทำ” และรักษาได้
  • แนะนำทีมสหสาขา (GI + psychologist) โดยเฉพาะมี anxiety/depression หรือ refractory

2) Diaphragmatic (abdominal) breathing = mainstay

  • หลักการ: ลด postprandial intragastric pressure + เพิ่ม EGJ zone pressure ลดโอกาสเกิด regurgitation
  • สอนเทคนิค (practical)
    • มือหนึ่งท้อง มือหนึ่งอก
    • หายใจเข้าทางจมูกช้า ๆ ให้ “ท้องป่อง” มือที่ท้องขึ้น มือที่อกนิ่ง
    • หายใจออกทางปากช้า ๆ
    • เป้าหมาย 6–8 breaths/min
    • เริ่มสอนท่านอนหงาย กึ่งนั่ง/นั่ง
    • ทำ ทันทีหลังมื้ออาหาร ต่อเนื่อง 10–15 นาที หรือจน urge หาย
  • Biofeedback (EMG/HRIM-guided) อาจช่วยสอน แต่ยังไม่ชัดว่าดีกว่าการสอนมาตรฐาน

Refractory symptoms

Baclofen (GABA-B agonist)

  • ใช้เมื่อไม่ตอบสนองต่อ breathing/behavioral
  • กลไก: LES tone, ลด transient LES relaxations
  • ขนาดที่ใช้ในงานวิจัย: 10 mg TID (ข้อมูลระยะยาวจำกัด)
  • วิธีเริ่มที่ปลอดภัย: เริ่ม 5–10 mg HS แล้วไต่ขึ้นช้า ๆ จนถึง 10 mg TID ตามทนยา
  • ระวัง AE: somnolence, dizziness, confusion, weakness, tremor (monitor ใกล้ชิด)

สิ่งที่ “ไม่แนะนำเป็น routine” (หลักฐานจำกัด/ผลไม่ชัด)

  • prokinetics (ข้อมูลจำกัด)
  • surgery (fundoplication/subtotal gastrectomy) – ผลไม่แน่นอน หลายรายยัง refractory
  • chewing gum – มีรายงานแต่ RCT ไม่พอ

7) PROGNOSIS

  • ข้อมูลระยะยาวน้อย แต่ recurrence พบได้ แม้หลังรักษาดีขึ้นแล้ว
  • ดังนั้นต้องเน้น “ทักษะที่ทำต่อเนื่องได้” (breathing/behavioral) และติดตามเป็นระยะ

Pearls (จำง่าย)

  • หลังอาหาร + effortless + ไม่ retch + กลืนกลับได้ = คิดถึง rumination ก่อนเรียก “อาเจียน”
  • PPI ไม่ช่วย และไม่มี nocturnal pattern สนับสนุน rumination มากกว่า GERD
  • การรักษาที่ได้ผลที่สุดในทางปฏิบัติ: diaphragmatic breathing หลังมื้ออาหาร + ดูแล anxiety/depression

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น